Succesverhalen

Marc

Buddy van Patrick

„Dat doe ik, dat wil ik proberen. Dat was mijn reactie toen ik, op facebook las over het Buddyproject.“

De ‘match-aanvragen’ kwamen snel. Met twee mensen heb ik een afspraak gemaakt. Telkens was er een vertrouwenspersoon bij het eerste gesprek, wat natuurlijk zeer handig is. Ondertussen zijn deze twee mensen goede vrienden geworden.
Patrick is aan één zijde verlamd en heeft een rolstoel nodig om zich te verplaatsen. Hij spreekt ook moeilijk, maar dat wil niks zeggen. Ondertussen heeft zijn intelligentie me al vaak verrast. Patrick is ook een echte optimist en ik ben stiekem jaloers op zijn geheugen. Hij kan gewoon alles onthouden. Persoonlijk vind ik het steeds een leuke ervaring wanneer wij samen op pad gaan. Een rolstoel is misschien niet het handigste vervoermiddel maar ik denk dat wij allebei genieten van onze uitstappen.
Het buddy-project is zo mooi, net omdat je samen iets onderneemt. Je geniet ‘samen’ van een activiteit die je beiden leuk vindt. Je leert al snel elkaar te vertrouwen en te begrijpen. Ik kan mensen die twijfelen alleen maar aanraden om het eens te proberen. Dat kost niets. Je steekt er zoveel tijd in als je zelf wil. Elke week onderneem ik één
activiteit met een van mijn buddy’s of … zij ondernemen
een activiteit met mij. Het is maar hoe je het bekijkt maar
het geeft wel een goed en ontspannend gevoel.

Jan

Buddy van Gwen

„Gwen stimuleert mij om te blijven lopen. Hij leerde mij zijn mooie streek kennen. Ik mag hem dus wel dankbaar zijn en zie hem ook als mijn buddy.”

Gwen houdt van lopen. Zijn visuele handicap maakt het echter moeilijk om alleen veilig te kunnen lopen. Gelukkig vond hij Jan, een getrainde marathonloper. Ruim 10 jaar en een paar marathons later, lopen de twee nog altijd samen. Ze nemen regelmatig deel aan loopevents en marathons in België en de buurlanden. Van begin af aan klikte het tussen de twee. Ze motiveren elkaar en genieten van hun loopmomenten.
Klik hier voor een video-reportage van Jan en Gwen.

Jolien

Buddy van Mathias

„Mathias is zelfstandig genoeg maar hij heeft graag dat er iemand bij is. Ik ben geen begeleider, we gaan gewoon samen op stap.”

Mathias en Jasmien wonen in hetzelfde dorp. Ze kijken telkens uit naar hun treindagen en pretpark bezoekjes.  Mathias is 18 jaar en heeft autisme. Na hun eerste kennismaking was er meteen een klik.
Ze delen hun passie voor treinen. Ze plannen regelmatig treindagen. Zo reizen ze simpelweg van de ene plaats naar de andere. Tijdens hun treinritten wordt er niet altijd gesproken. “Soms zit hij gewoon urenlang naar buiten te kijken en geniet ik ondertussen van een goed boek.”
“Mathias verlegt ook zijn grenzen.  Zo durfde hij eerst niet in achtbanen.  Hij bleef twijfelen. Ik maakte hem duidelijk dat het geen probleem is. Ik stelde voor om zonder hem in de attractie te gaan en dan uit te leggen hoe het voelt. Dit vond hij goed. Ik vertelde over mijn beleving zodat het vertrouwder aanvoelde voor hem. Hij wou het toch proberen. Toen we uitstapten was hij dolenthousiast. We gingen vijfmaal na elkaar in de achtbaan. Ik genoot ervan om te zien hoe trots hij op zichzelf was.”
Jasmien benadrukt dat je soms wel geduldig moet zijn. Maar van zodra het vertrouwen er is, loopt het heel vlot. Het vraagt voor haar geen energie. “Het voelt niet aan als een verplichting. De waardering die je krijgt, is een fijn gevoel en is een stimulans om dit te blijven doen.”

Carine

Buddy van Marie

“Ik ben dankbaar buddy te mogen zijn van Marie.”

Carine is buddy van Marie. Marie is 20 jaar en heeft ASS. Ze is heel creatief en houdt van naaien. Ze doet retouches en werkt erg punctueel. Carine gaat wekelijks een namiddag naar haar thuis. Ze starten samen met een wandeling met Bono, de hond. Ze oefenen op gehoorzaamheid omdat Bono nog jong en speels is. Daarna gaan ze naar de naaikamer en doen ze samen retouches. Na het naaiwerk kookt Marie een maaltijd voor het gezin. Dit doet ze goed maar soms heeft ze wat steun nodig omdat ze niet graag alleen is en de dingen niet goed kan ordenen in haar hoofd.

Carine komt sinds december wekelijks bij Marie en stilaan wint ze haar vertrouwen. Ze zijn open tegenover elkaar en bij gevoeligheden zoeken ze samen naar oplossingen. Soms werken die en soms ook niet… Alles is in beweging, alles is in verandering. Dit is het leven, ook van iemand met ASS. Carine is dankbaar buddy te zijn van Marie.

Theme by Anders Norén